خدایا ... خیلی خستم! بریدم! توهینای آشکار و در لفافه! این مریضی لعنتی که شده تمام فکر و ذکرم! ترس از افتادن درس ها و مشروطی! رو سیاهی پیش خانوادم و استادایی که واقعا براشون ارزش قائلم ... و از همه مهمتر، فراموش کردن "تو" و امید به "رحمت و مغفرتت" ... :-( دیگه خسته شدم از اینهمه بدبختی و بدبیاری! یعنی میشه یه روزم این مرغ کذایی از بالای سر من رد بشه ... مرغ آمین*! مرغ آمین درد آلودی است کآواره بمانده، رفته تا آنسوی ِاین بیداد خانه باز گشته رغبتش دگر ز رنجوری نه سوی آب و دانه نوبت روز گشایش را در پی چاره بمانده *: مُرغ آمین در فولکلور و فرهنگ مردم ایران، نام فرشته ای ست که مدام در پرواز است و دائماً «آمین» می‌گوید. معروف است که اگر کسی نیازی داشته باشد و آن را بیان بکند و همان دم مرغ آمین نیز از فراز سر او بگذرد، نیاز و دعاهای او برآورده می‌شود.