قدیما رسم بود (البته الانم هست) اگه شخص مهمی میومد یا اصلا چرا راه دور بریم ماه مهمی (مثله همین ماه رمضون خودمون که از همین جا سلام عرض می کنیم خدمتشون) ملت میرفتن پیشوازش ... حالا شده حکایت ما که کلی برنامه خفن ریختیم برای خوندن و از اینجور کارا (حالا پیش خودمون بمونه بس کارام دقیق و رو برنامه ست -همه پسرا همینجورن- [البته این قسمت بین بعضی از عزیزان محل اختلاف هستش] اول و آخرشم مجبورم یه قسمت خیلی کوچیکی (!!!) از جزوه و کتاب رو ندیده و نشنیده و نخونده و ورق نزده ول کنم بره پی کارش و برم بشینم سر جلسه امتحان) فلذا چند روزی ... یعنی تقریبا یک ماهی در اینجا رو تخته می کنیم ! حالا نه اینکه خیلی برای بقیه مهم شدیم گفتیم عزیزان اگه احیانا اومدن سر زدن ما نبودیم یادشون نره حاضری بزنن ... روی در بنویسن ما آمدیم، نبودید ... اسم و فامیل شریف ... و احیانا اگه دوست داشتین امضا ... با استیکرم میونمون بد نیست  ؛ انشالله بعد از امتحانات با دستانی پر خدمتتون میرسیم و اینکه خلاصه  بتونیم تو شادیاتون جبران کنیمو در پایان مناجاتی با خدا ویژه این ایام عزیز:الهی! با خاطری خسته، دل به کرم تو بسته، دست از اساتید شسته و به انتظار نمرات نشسته ام ... پاس شوند، کریمی ... پاس نشوند، حکیمی ... نیفتم، شاکرم ... بیفتم، صابرم ... الهی! نه پای گریز از امتحان دارم نه زبان ستیز با استاد ... دستم بگیر یا ارحم الراحمین ...به قول فرنگیا   ..... Coming Soon